PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Sevgi insan yüreginin kutsal bir duygusudur



Gaia
03-05-2009, 01:43
Sevgi insan yüreginin kutsal bir duygusudur.

Sevgi herseyin basi, yasam kaynagi, yürekten yürege yoldur. Sevgi ahlak, edep, güzellik ve iyi niyet demektir.

Mutlak emek ister. Insanlari yücelten kutsal sevgiler oldugu kadar, onu asagilik bir yaratik haline getiren, nefsin ve igrenç tutkularin olusturdugu sevgilerde vardir...

Baskalari tarafindan sevilmek, begenilmek her insanin normal duygusudur. Sevgi bagliliktir özveri ister. Sevgi güven ve mutluluk duygusu saglar sevgide çikar olmamalidir. Sevgi vefa demektir.

Insanin hissettigi duyguya sebat etmesidir.” Vefa Allah' tan ve Allah' in sevgililerindendir.” Hal böyle olunca sevginin kaynagi da yüce Allah' tir.

Bu zamanda tertemiz, erdemli ve kirlenmemis sevgiyi yasamak çok zor.

Gidilecek yol çileli. Gerçek sevginin özlemini duyanlar bu zor ve çileli yolda emek vermelidirler. Dürüstlükten ödün vermeden, benligimizi yitirmeden insanca yasamaliyiz sevgilerimizi. Sevgi zamanin yok edemiyecegi tek yüce duygudur.

Dünya ve yasanilan zaman çok tehlikeli çikmazda. Insanlar öldürülüyor hiç bir dönemde öldürülmedigi kadar. Sevgisizlikten ölenlerin acisini yüreklerimizde hissedebiliyormuyuz?

Bombalar kalplerde patliyor çünkü yürekler bombalaniyor. Sevmeyi bilmedigimiz, sevgimizi söyleyemedigimiz, seven kalpleri bir araya getiremedigimiz için...

Bir toplumdaki insanlarin sevmesi, sevgi toplumlari meydana getirmesi için o toplumu meydana getiren fertlerin sevgilerini saglam bir kaynaktan almalari gerekir.
Her sevginin kaynagi imandir. Allah' i sevmaktir. Allah' i sevmek için diger varliklari bir kenara itip onlara sirt çevirmek manasi çikmamalidir. Yunus' un dedigi gibi “severim yaradilani yaradandan ötürü” felsefesi ile sevmeliyiz.

“ Allah' im yanlis adreslere yönlendirme sevgimi.
Senin adina perygamberinin adina olunca sevmekte güzel sevilmekte”.
Günümüzde sevgi kelimesi pis agizlarda sakiz misali çignenmekte...

Anlamsiz, duygusuz moda bir kelimeden öte degil...Sevgi sehvetin kurbani olmus ve yitirilmistir. Sevgi edebiyati yapmak, dil ile seviyorum demek, günlük-gecelik sözüm ona sevgiler asklar yasamak...

Cehaletin ifadesi olup, gerçek sevgiye ihanettir. Yeni nesil bu sahte sevgileri gerçek sanip etkileniyorler. Içinden çikilmaz zor durumda kaliyorlar. Insani degerlerin, ahlakin edebin para etmedigini, sevginin sadece maddi çikarin gerekliligi oldugunu düsünüyorlar.

Yasamin utanç verdigi bir dünyada sevgilerimizde kirletildi. Bir zamanlar sevgiler vardi bas taci edilen, deger verilen, kirletilmeyen, kalplerde yasiyan. Urfa yöresinde bir beyit söylenir: “Sevdimse seni saffet-i vicdan ile sevdim, Bir lahza düsünmedim ümide-i visale” Sair diyor ki: “ seni temiz bir vicdan ile sevdim. Bir an bile içimden kavusma arzusu geçmedi. Bu ümidi tasimadim.”

Iste böyle sevgileri yasamaliyiz. Katiksiz, çikarsiz, tertemiz. Sevginin haktan emanet oldugunu unutmamaliyiz. Asklar sevdalar sayginligini korumalidir. Sevgi yeryüzünün mayasidir. Hep sevgi ile nefes almaktir muradimiz...

Gönlümüzdeki misafirleri tertemiz duygularla sevmeliyiz. Artik eski sevdalar- sevgiler yok. Asklar sevdalar günü birlik. Emeksiz sevdalar saman alevi gibi kisa süreli oluyor.

Sevgi sözcügünün manasini bilmeyenler yasadiklarini sevgi ile anlatmaya çalisiyorlar.

Ebedi sevgiyi gömenler, günlük yasadiklari sözüm ona sevgilerle sadece gün geçiriyorlar. Kendileri ve sevgileri ayaklar altinda çigneniyorda farkinda degil gafiller.

Üstad Faruk Nafiz Çamlibel ne güzel ifade etmis: “Ne sair yas döker, ne asik aglar, Tarihe karisti, eski sevdalar...