PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Kızından anne'ye mektup...



SüKuT-u LeyL
20-03-2009, 10:32
Kızından Sana Mektup
Canım annem, seni sevdiğimi daha sık söylemeliyim sana. Daha çok konuşmalı, daha çok dokunmalıyız birbirimize ve daha çok sarılmalı. Senin soğuk ve uzak duruşuna aldırmadan, atılmalıyım beyaz boynuna. Pudra kokulu , hafif sarkmış ve et benli gerdanını öpmeliyim hiç izin almadan.
Sık sık kokunu duyumsuyorum, senden aldığım hafif iri burnumda. Ne kadar çok şeyim sana benzemiş. Heyecanım, inadım fedakârlığım hep senden taşınmış bana. "Seni seviyorum" dediğini hiç hatırlamasam da, biliyorum ki beni hepsinden daha çok seviyorsun. Yoksa bu kadar benzeyemezdim sana.
Ayrı şehirlerde ama aynı güneşin altında ısınırken, sıcak kollarını özlüyorum. Farkına varmadan yeni bir sen yaratmışsın aslında. "Aman tanrım aynı annesinin gençliği" dediklerinde bütün duygularım, heyecanım kabarıp, önüne katıp, savurarak götürüyor beni.
Biliyorum ve ümit ediyorumki, bir gün kızımda aynı şeyleri hissedecek ve "benim annem gibisi yok" diyecek. Ama senle benim tek farkım, ben ona her gün "seni seviyorum kızım" diyeceğim. Sana kızmıyorum anne, sevdiğini gözlerindeki yorgun bakışlarından rengini, ışıltısını, diriliğini zamanla yitiren saçlarından anlıyorum. Öperken yanaklarıma usulcacık dokundurduğun o belli belirsiz dudak temasında bile "seni seviyorum kızım" gizli aslında.
Keşke bir gün olsun söyleyebilsen, "seni seviyorum tatlım" diyebilsen bana.Hep hayal ettim. Bu hayalim yıllarca benimle yaşadı ve benimle büyüdü. Sıradan bir anne olmayacağıma ta küçük bir kızken karar verdiğimi hatırlıyorum, beynimin kıvrımlarına gizlenmiş anılarımda. Modern, rahat, ulaşılabilir ve anlaşılabilir bir anne olacaktım. Ama bildiğimiz, gördüğümüz anne kalıbının dışında farklı bir anneydi benim düşlerini kurduğum. Kalıpları, ölçüleri, kimyası ve fiziği diğer annelere benzemeyen bir anne. Gerektiğinde koruyucu, gerektiğinde otoriter ama her daim sevecen ve omzunda ağlanılabilir bir anneydi özlemim.
Oysa yeni fark ettim ki, benim tek arzum senin gibi bir anne olmakmış. Senin gibi kokmak, senin gibi yumuşak ve sevecen olmak. Senin gibi sakin ve sabırlı davranmak. Senin gibi, bütün kötülüklere karşı, önümüzde kalkan olabilen bir anne olmak istiyorum.
Biliyorum, senin gibi sırf bayram sabahı, ablamla benim yeni kıyafetlerimizi yetiştirmek adına, gece on ikiden sabah beşe kadar dikiş dikip, sabah yavrumun gözlerindeki ışıltıyı göremem ama, bende seviyorum kızımı. Senin beni sevdiğin gibi. Çocuğumun yaptığı hatalar karşısında üzülüp, saçlarımı döküp kel kalmasam da, ben de seviyorum yavrumu. Tıpkı beni sevmekten vazgeçmediğin gibi. Kızım için yaş günü hediyesi diye para verdiğinde aslında benim parasız kaldığımı bilecek kadar bende seviyorum prensesimi. Tıpkı seni sevdiğim gibi.Seninleyken, senin dolaylarında gezinirken görmediğin kanatlar takılır omzuma. Her kanat çırpışımda yeni baştan severim seni. Bir gün uçup gittiğimizde de sevmeye devam edeceğim seni.
Belki bir yağmur damlasında, belki kıyıya vuran köpüklü bir dalgada yada rüzgarın savurduğu bir çiçek yaprağında buluşacağız seninle. Her buluşmamız bir şölen olacak. Işıltılar saçıp, yeni baştan boyayacağız yaprakları, güneşi ve çiçeği.Seninle başka şehirlerde, başka çatılarda yaşarken özlemin içimi acıtıyor. Arabamla işe gelirken yanımdaki boş koltukta senin oturduğunu, kocam ve kızımla mutfakta yemek yerken salonumda senin dolaştığını, ben tv kanallarını değiştirirken bana baktığını, banyodan çıktıktan sonra yere dökülen saçlarımı özenle topladığını, başım yastıkta yatağımın içinde huzursuzca kıpırdanırken hemen yanı başımda duran ve ben uyuyunca gözlüklerimi çıkaranın sen olduğunu biliyorum anne.
Seni daha iyi anlamak için anne olmam gerekmiş anne, yeni anladım. Senin, duyduğun ama o zamanlar benim önemsemediğim endişeler, şimdi beni kıvrandırıyor. Geçmiş için dilediğim özürlerin hiç biri beni rahatlatmaz ama yine de çocuktum ve gençtim, anla beni. Endişeli bakışlarının süslediği beyaz yüzünle, telaşla kırpışan göz kapaklarınla, birbirine dolanan kirpiklerinle ve terlemiş saçlarınla, başın çerçevede beni beklerken belki de bebekliğimi düşünüp, daha az kızıyordun bana. Karanlık cama yansıyan gölgende, benim şişman yanaklarımı, pırtlak dudaklarımı, uykulu gözlerimi hayal edip yeni baştan öpüyordun belki de beni. Geç kalmışlığımın telaşında, iyice incelerek kurumuş dudaklarında, belki bana yeni, hiç duymadığım bir ninniyi söylüyordun anne.
Seni sevmek, sonsuz bir vadi gibi duyumsadığım, gelincik tarlasında koşarken, uçuşan kırmızı, şeffaf yaprakların aşkın sessiz kanatları olduğuna inandığım, her gün yeni baştan yeni tadlarla dilimde, yeni renklerle gözümde ve yeni coşkularla gönlümde yaşattığım anlatılmaz bir aşksın anne.
Seni seviyorum anne. Sevdiğimi biliyorsun ama herkes duysun istiyorum anne.
Ortanca Kızın Demet.(alıntı)

Gaia
20-03-2009, 12:34
annemmm benim, allahim tum annelere saglik versin hayirli evlatlar versinnnnn